Koncepcja winnicy, stworzona przez pracownię architektoniczną Konkrit Blu, zakłada wkomponowanie budynku w krajobraz, minimalizując wpływ wizualny i poszanowanie środowiska.
Strategia projektu opierała się na wykorzystaniu nierówności działki do częściowego zasypania budynku: od północy pięć bram żniwnych łączy pole z pomieszczeniem do przetwarzania i pełni funkcję punktów grawitacyjnego zrzutu winogron, tak jak to miało miejsce w przeszłości.
Wykorzystanie grawitacji sprzyja zarówno jakości produktu końcowego, jak i optymalizacji zużycia energii.
Światło jest drugim istotnym elementem tego projektu: światłem w większym lub mniejszym stopniu padającym na masę i przestrzeń. Tym samym do dojrzewalni, w której śpią beczki, zakopane w ciszy, dostęp światła jest minimalny i pośredni, w przeciwieństwie do skąpanej w świetle sali produkcyjnej.
W tej architekturze wybrany materiał, beton — lub cement — in situ, reprezentuje cały materiał, który zapewnia ciągłość gruntu od gruntu, pełniąc jednocześnie funkcję izolatora termicznego, co pozwala na ograniczenie stosowania klimatyzacji i wymuszonej wentylacji.
Z drugiej strony padanie światła słonecznego jest kontrolowane przez system poziomych blach aluminiowych wzdłuż ściany osłonowej.
W ten sposób ergonomia winiarni z jej dwiema wydłużonymi ścianami prezentuje zalety funkcjonalne z dobrymi warunkami oświetleniowymi, naturalną wentylacją, maksymalną izolacją termiczną – w pomieszczeniach produkcyjnych, dojrzewania i dojrzewania – oraz połączeniem pomiędzy jej wewnętrznymi przestrzeniami.